Het begeleiden van promovendi is een belangrijk onderdeel van het werk van een hoogleraar. Toch blijkt uit recente observaties dat sommige hoogleraren zó veel promovendi onder hun hoede hebben, dat dit vragen oproept over de kwaliteit van de begeleiding. In plaats van te spreken over ‘profkippen’, een term voor succesvolle hoogleraren, wordt hier ook wel de term ‘snoadpoat’ gebruikt, wat wijst op het overmatig aannemen van promovendi.
Wat betekent veel promovendi begeleiden?
Het verschijnsel waarbij een hoogleraar te veel promovendi begeleidt, kan zowel voor de promovendus als voor de hoogleraar nadelige effecten hebben. Promovendi hebben begeleiding nodig die aandachtig en persoonlijk is, zodat ze hun onderzoek succesvol kunnen afronden. Wanneer een hoogleraar te veel studenten onder zich heeft, bestaat het risico dat deze begeleiding verslapt of minder effectief wordt. Ook wordt er gesuggereerd dat de professor zelf overbelast raakt, wat kan leiden tot een verlies aan motivatie en kwaliteit van het begeleidingsproces.
Welke gevolgen kan deze situatie hebben?
De impact van een overvolle begeleiding kan breed zijn, zowel voor de individuele promovendus als voor de academische instelling. Mogelijke gevolgen zijn:
- Verminderde kwaliteit van onderzoeksbegeleiding
- Verhoogde stress en druk bij hoogleraren
- Risico op vertraging of afbreuk van promotietrajecten
- Negatieve invloed op de reputatie van de onderzoeksgroep of instelling
Hoewel exacte cijfers en details over de omvang van deze situatie nog ontbreken, is het duidelijk dat het onderwerp aandacht verdient binnen academische kringen. Het is belangrijk dat universiteiten en faculteiten nadenken over een gezonde balans en voldoende ondersteuning bieden, zodat zowel promovendi als hoogleraren hun werk met goede kwaliteit kunnen blijven uitvoeren.
